به دلیل هزینه های بالای سرور های یارگمنام مجبور به قرار دادن تبلیغات همسان هستیم , لذا در صورت مشاهده تبلیغات غیر موضوع یارگمنام بدانید از روی جبر و مشکلات مالی می باشد . با تشکر مدیریت یارگمنام

عملیات مکه

انیمیشن عملیات مکه

بازدید : 6003 نفر ؛ دیدگاه : 3 دیدگاه
asabani-iran

ایران ، عصبانی ترین کشور دنیا ؟ ؟ ؟

بازدید : 2643 نفر ؛ دیدگاه : بدون دیدگاه

بی حجابی مجازی

بازدید : 2134 نفر ؛ دیدگاه : بدون دیدگاه
رسانه یارگمنام</div>
  • شما در یارگمنام  

  •  
  • نوروز پیش از اسلام 
  • هستید
  • نوروز پیش از اسلام
    نوروز قبل اسلام

    نوروز یکی از مهم ترین عید های ایران بوده و هست و ممکن است برای شما هم سوال پیش بیاید که ایا نوروز پیش از اسلام هم وجود داشته یا خیر و اگر بله به چه صورت بوده است؟ در این مقاله از سایت یارگمنام به این سوالات پاسخ می دهیم.

     

    هم اکنون ببینید : ذكر توسل به حضرت زينب (س)

    نوروز، پیش از اسلام

    پیش از اسلام، نخستین روز بهار را عید و جشن ملى به شمار مى‌آوردند و از آن به «عید باستانى» یاد مى كردند.

    به عقیده بعضى نخستین كسى كه از «نوروز» تجلیل كرد و آن روز را عید ملى شمرد جمشید بود.۱ جمشید بر سراسر جهان تسلط یافت و سرزمین ایران را آباد كرد و اسباب كارها و امور در نوروز براى او تكمیل و موزون گردید از این رو این روز آغاز سال عجم گردید.[۲]

    جمشید پسر تهمورث، از شاهان افسانه اى پیش از تاریخ ایران (قبل از مادها) است. روزى كه او بر تخت سلطنت نشست، اولین روز بهار بود؛ آن را «نوروز» خواند و جشن گرفت. جمشید مدتى طولانى سلطنت كرد، تا آن كه مغرور شد و خود را خداى جهان نامید. سرانجام ضحاك با همكارى و همیارى مردم، او را از سلطنت خلع كرد، و روزى در كنار دریاى چین او را دید و با اره دو نیمش كرد[۳] و به زندگى سلطه جویانه اش پایان داد.

    بنا به روایتى امام صادق (ع) فرمود: «نوروز روزى است كه خداوند از بندگانش پیمان هایى گرفت كه تنها خداى یكتا را بپرستند و براى او همتا قرار ندهند  و ایمان به رسولان و حجت هاى خدا و امامان (ع) بیاورند  و روزى است كه كشتى نوح (ع) بر كوه جودى نشست…»[۴]

    و نیز از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «نوروز همان روزى است كه ابراهیم خلیل (ع) بت هاى قومش را ـ كه در آن روز براى شركت در مراسم جشن از شهر خارج شده بودند ـ شكست.»[۵]

    مجوسیان نیز از قدیم به نوروز اهمیت مى دادند و در آن روز به همدیگر تبریك مى گفتند و براى همدیگر هدیه مى فرستادند. هم چنین گفته اند: در عصر خلافت امیرمومنان على (ع) مجوسیان چند ظرف نقره كه در آن «شكر» ریخته بودند در نوروز به آن حضرت هدیه كردند آن حضرت هدیه آنها را پذیرفت و «شكر» ها را بین یاران خود تقسیم كرد و آن ظروف را به عنوان جزیه (مالیات سرانه آنها) قبول كرد.[۶]
    امام صادق (ع) فرمود: «نوروز روزى است كه خداوند از بندگانش پیمان هایى گرفت كه تنها خداى یكتا را بپرستند و براى او همتا قرار ندهند و ایمان به رسولان و حجت هاى خدا و امامان (ع) بیاورند و روزى است كه كشتى نوح (ع) بر كوه جودى نشست.»

    بنابر همان روایت امام صادق (ع) حادثه شگفت زنده شدن هزاران نفر از بنى اسرائیل قبل از اسلام ـ به فرمان خدا كه در آیه ۲۴۳ بقره به آن اشاره شده است ـ در نوروز رخ داده است:[۷] كه در یكى از شهرهاى شام بر اثر رواج بیمارى طاعون بسیارى مردند.

    این بیمارى در حقیقت مجازاتى از طرف خدا براى آنها بود, زیرا رهبر الهى شان آنها را به جهاد با دشمن فرا خوانده بود ولى آنها سرپیچى كرده بودند.

    در این میان هزاران نفر (طبق پاره اى روایات ده هزار یا هفتاد هزار یا هشتاد هزار نفر) به بهانه گریز از طاعون از شهر خارج شدند و پس از فرار در خود احساس قدرت و استقلال نمودند و با نادیده گرفتن اراده الهى و چشم دوختن به عوامل طبیعى دچار غرور شدند خداوند آنها را نیز در همان بیابان با همان بیمارى نابود ساخت. سالیانى گذشت و حضرت حزقیل (ع) ـ یكى از پیامبران بنى اسرائیل ـ از آن جا عبور مى كرد و از خدا خواست كه آنها را زنده كند, خداوند دعاى او را اجابت كرد. آن روزى كه آنها زنده شدند نوروز بود. [۸]

    از مجموع این مطالب به دست مى آید كه نوروز قبل از اسلام روز محترم و خاصى بود و با پیدایى رخدادهایى در آن روز كه غالبا مثبت بوده اند بر اهمیت و شهرت آن افزوده شد.

     

    در مقاله ی بعدی از وبسایت یار گمنام می توانید در مورد نوروز پس از اسلام بخوانید.

     

     


    پی نوشت:

    ۱) آقا محمد مقدس اصفهانى، الاوائل، ص۵۸۴.

    ۲) علامه مجلسى، بحار، ج۵۹، ص۱۴۱.

    ۳ ) جمعى از دانشمندان و نویسندگان، دائره المعارف یا فرهنگ و هنر، ص۱۲۶۰.

    ۴ ) بحار، ج۵۹، ص۹۲ و ج؛۱۱  ص۳۴۲.

    ۵ ) بحار، ج۱۲، ص۴۳. (ماجراى شكستن بت ها در عصر نمرود به دست حضرت ابراهیم درقرآن سوره انبیإ آیه۵۸آمده است)

    ۶ ) علامه مجلسى، بحار، ج۴۱، ص۱۱۸.

    ۷ ) همان، ج۵۹، ص۹۲.

    ۸ ) علامه طبرسى، تفسیر مجمع البیان، تفسیر قرطبى و آلوسى، تفسیر روح البیان، ذیل آیه ۲۴۳ بقره.

     

    منبع: تبیان

    این پست در تاریخ فروردین ۳, ۱۳۹۸ توسط تیم نوشتار یارگمنام ارسال شده است .

    483
    ارسال نظر
    1 . دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط رسانه یارگمنام در وب منتشر خواهد شد.
    2 . پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    3 . پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    تمامی حقوق اعم از قالب ها و نوشته ها نزد یارگمنام محفوظ می باشد و کپی برداری از آن ها پیگرد قانونی دارد . کپی از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد .

    Coding By S-Mohammad-H