به دلیل هزینه های بالای سرور های یارگمنام مجبور به قرار دادن تبلیغات همسان هستیم , لذا در صورت مشاهده تبلیغات غیر موضوع یارگمنام بدانید از روی جبر و مشکلات مالی می باشد . با تشکر مدیریت یارگمنام

اعمال مبعث

فضیلت و اعمال شب و روز مبعث

بازدید : 211 نفر ؛ دیدگاه : بدون دیدگاه
حکم بلند کردن ناخن ها

حکم شرعی بلند کردن ناخن ها

بازدید : 142 نفر ؛ دیدگاه : بدون دیدگاه
حکم گربه

آیا گربه نجس است؟

بازدید : 140 نفر ؛ دیدگاه : بدون دیدگاه
پیامبر نقاش

کدام پیامبر به پیامبر نقاش معروف است؟

بازدید : 6 نفر ؛ دیدگاه : دیدگاه‌ها برای کدام پیامبر به پیامبر نقاش معروف است؟ بسته هستند
حکم گربه

آیا گربه نجس است؟

بازدید : 140 نفر ؛ دیدگاه : بدون دیدگاه
حکم بلند کردن ناخن ها

حکم شرعی بلند کردن ناخن ها

بازدید : 142 نفر ؛ دیدگاه : بدون دیدگاه
عملیات مکه

انیمیشن عملیات مکه

بازدید : 5444 نفر ؛ دیدگاه : 3 دیدگاه
asabani-iran

ایران ، عصبانی ترین کشور دنیا ؟ ؟ ؟

بازدید : 2035 نفر ؛ دیدگاه : بدون دیدگاه

بی حجابی مجازی

بازدید : 1685 نفر ؛ دیدگاه : بدون دیدگاه
رسانه یارگمنام</div>
  • شما در یارگمنام  

  •  
  • آیا لجبازی گناه است؟ 
  • هستید
  • آیا لجبازی گناه است؟
    حکم لجبازی کردن

    پرسش: آیا لجبازی گناه است؟ لطفا از نظر قرآن و و روایات بیان کنید.

    یکی از صفات رذیله، ‌لجاجت در برابر حق است که در قرآن و روایات از آن نهی شده است. تعدادی از آیات قرآن، مشرکان را به سبب لجاجت در کفر و شرک خود، مذمت و توبیخ می‌کند: «و من هر زمان آنها را دعوت کردم که [ایمان بیاورند و] تو آنها را بیامرزى، انگشتان خویش را در گوش‌هایشان قرار داده و لباس‌هایشان را بر خود پیچیدند، و در مخالفت اصرار ورزیدند و به شدّت استکبار کردند».[۱]

    «پیوسته آیات خدا را می‌شنود که بر او تلاوت می‌شود، امّا از روى تکبّر اصرار بر مخالفت دارد؛ گویى اصلاً آن‌را هیچ نشنیده است؛ چنین کسى را به عذابى دردناک بشارت ده».[۲]

    امام صادق(ع) نیز در روایتی، شش خصلت را برمی‌شمرد که در مؤمنان وجود ندارد: «سخت‌گیرى، کارشکنى، لجاجت، دروغ‌گویى، حسدورزى و ستم‌کارى».[۳]

    در مقابل؛ آیاتی وجود دارد که عدم اصرار و لجاجت بر خطا و گناه را از صفات مؤمنان برشمرده است: «و آنها که چون ناروایى کردند یا به خویشتن ستم کردند، خدا را یاد کنند و از گناهان خویش آمرزش طلبند – و جز خدا کیست که گناهان را بیامرزد – و بر آنچه کرده‌اند، دانسته اصرار نورزند. پاداش آنها آمرزش پروردگارشان است با بهشت‌ها که در آن جوی‌ها روان است که جاودانه در آن باشند. و چه نیک است پاداش نیکوکاران».[۴]

    پیرامون مذمّت لجاجت و اصرارهای نابجا، روایات بسیاری نیز وجود دارد که در ذیل به برخی از آنها اشاره می‌کنیم: پیامبر اسلام(ص) به حضرت علی(ع) فرمود: «ای على! از لجاجت بگریز که آغازش نادانى و پایانش ندامت است».[۵] امام علی(ع) نیز در موارد بسیاری لجاجت را مورد نکوهش قرار دادند: «لجبازى، بلایى است که آدمى را ناگزیر به کشیدن بار گناهان سازد».[۶]

    «لجوج، رأیى [درست‏] ندارد».[۷] «ستیز، تدبیر را باطل کند».[۸] «اصرار، خصلت هالکان و تبهکاران است‏».[۹] «لجاجت، تدبیر را تباه می‌سازد».[۱۰] «دست‌آورد لجاجت، تباهى است».[۱۱] امام سجاد(ع) فرمود: «لجاجت، همواره همراه با جهالت است».[۱۲]

    در روایتی می‌خوانیم: حضرت موسی(ع) زمانی که از حضرت خضر(ع) جدا می‌شد، از او خواست تا نصیحتش کند. خضر به او گفت:‌ «از لجاجت بپرهیز».[۱۳]

    در همین راستا باید گفت؛ پایداری و استواری در مسیر حق را نمی‌توان لجاجت دانست، اما اصرار و پافشاری در فهماندن مطلبی صحیح به دیگران گاه ممکن است دارای رگه‌هایی از هوای نفس شود که در روایات از آن تعبیر «مراء» شده و مورد نکوهش قرار گرفته است: «وَ تَرَکَ الْمِرَاءَ وَ إِنْ کَانَ مُحِقّاً».[۱۴]

     


     

    پی نوشت ها:
    [۱]. نوح، ۷.
    [۲]. جاثیه، ۸.
    [۳]. شیخ صدوق، الخصال، محقق، غفاری، علی اکبر، ج ۱، ص ۳۲۵، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۳۶۲ش؛ ابن ادریس حلّی، السرائر الحاوی لتحریر الفتاوی، محقق، موسوی، حسن بن احمد، ابن مسیح، ابو الحسن، ج ۳، ص ۵۷۹، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق.
    [۴]. آل عمران، ۱۳۵ – ۱۳۶.
    [۵]. ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول(ص)، محقق، غفاری، علی اکبر، ص ۱۴، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۰۴ق.
    [۶]. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۳۹۴، تهران، دارالکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق.
    [۷]. لیثی واسطی، علی، عیون الحکم و المواعظ، محقق، حسنی بیرجندی، حسین، ص ۴۱، قم، دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۷۶ش.‏
    [۸]. شریف الرضی، محمد بن حسین، نهج البلاغه، محقق، صبحی صالح، ص ۵۰۱، قم، هجرت، چاپ اول، ۱۴۱۴ق.
    [۹]. تمیمی آمدی، عبدالواحد بن محمد، غرر الحکم و درر الکلم، محقق، مصحح، رجائی، سید مهدی،‏ ص ۵۱، قم، دارالکتاب الإسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۰ق.
    [۱۰]. همان،‏ ص ۵۸.
    [۱۱]. همان، ص ۳۲۶.
    [۱۲]. حلوانی، حسین بن محمد، نزهه الناظر و تنبیه الخاطر، ص ۹۱، قم، مدرسه الإمام المهدی(عج)، چاپ اول، ۱۴۰۸ق.
    [۱۳]. أبوبکر بیهقی، أحمد بن حسین، شعب الإیمان،‌ محقق، عبدالعلی عبدالحمید حامد، اشراف، ندوی، مختار أحمد، ج ۹، ص ۶۵، ریاض، هند، مکتبه الرشد، الدار السلفیه، چاپ اول، ۱۴۲۳ق؛ شیخ صدوق، الامالی، ص ۳۲۳، بیروت، اعلمی، چاپ پنجم، ۱۴۰۰ق.
    [۱۴]. کافی، ج ‏۲، ص ۳۰۰.

    منبع: پاسخکده

    این پست در تاریخ اسفند ۲۶, ۱۳۹۷ توسط تیم نوشتار یارگمنام ارسال شده است .

    78
    ارسال نظر
    1 . دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط رسانه یارگمنام در وب منتشر خواهد شد.
    2 . پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
    3 . پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

    تمامی حقوق اعم از قالب ها و نوشته ها نزد یارگمنام محفوظ می باشد و کپی برداری از آن ها پیگرد قانونی دارد . کپی از مطالب با ذکر منبع بلامانع می باشد .

    Coding By S-Mohammad-H